Deze woning ademt geschiedenis en is diep geworteld in de authentieke volkscultuur van de Westhoek. Wie vandaag de dag door de deuren van het pand in de Zwartestraat in Reninge stapt, treedt in de voetsporen van generaties dorpsbewoners en passanten. Decennialang stond dit gebouw in de regio bekend als de historische herberg ‘Den Eenhoorn’.

Tot halfweg de 19de eeuw kende de gemeente Reninge op een populatie van gemiddeld 1.865 inwoners een zestal brouwerijen. Vier van deze brouwerijen waren terug te vinden in de dorpskern van Reninge. De andere twee waren terug te vinden ten zuiden van de dorpskern. Dit is niet opmerkelijk, omdat men met betrekking tot de dichtheid van brouwerijen er – net als voor wind- en watermolens – mag vanuit gaan dat voor de industrialisering van het brouwbedrijf per 500 à 600 inwoners de aanwezigheid van een brouwerij mag worden verondersteld.

De brouwerij met herberg werd op 7 mei 1830 via openbare verkoop verkocht aan landbouwer-burgemeester Jacobus Albertus Vandenberghe. Hij was niet enkel landbouwer maar ook de eerste burgemeester van Reninge na de Belgische onafhankelijkheid in 1831. Deze functie zal hij blijven uitoefenen tot 1838. Negen jaar lang zal Vandenberghe deze brouwerij uitbaten, actief als brouwer in de brouwerij de Eenhoorn tot circa 1839-1840, waarna deze ontmanteld werd in 1844-1845. 

Vanaf 1839 fusioneert de brouwerij en neemt hij zijn intrek in zijn nieuw gebouwde brouwerij langsheen de Lostraat. De gebouwen van de brouwerij Den Eenhoorn worden1844-1845 afgebroken en de vrijgekomen grond werd bij de boomgaard gevoegd. De herberg blijft.  

In de jaren 1920 (rond 1926) werd de levendige herberg uitgebaat door Henri Merveillie. Het was een typisch West-Vlaams volkscafé.  Een warme ontmoetingsplaats waar boeren, buren en reizigers samenkwamen om na te praten.  De laatste dorpsnieuwtjes werden er uitgewisseld terwijl ze genoten van een goed glas bier. 

‘Den Eenhoorn’ vormde een vast baken van gezelligheid langs de landelijke wegen rondom de IJzerbroeken tot deze verkocht werd aan de familie Lampaert – Polfliet. De oude gebouwen achter het woonhuis gingen onder de sloophamer en werden vervangen door nieuwbouw waar tot rond 2020 het bedrijf Weidemann gevestigd was.  Het woonhuis onderging een renovatie maar bleef het hart van de site wat het tot op heden nog steeds is.